тыпырчыну


тыпырчыну
Берәр нәрсәдән борчылып, ризасызланып яки берәр җиргә ашкынып, аякларны бер урында тыпырдатып тору 2. Берәр нәрсәдән яки кеше кулыннан ычкыну, котылу өчен бөтен тәне, кул-аягы белән тиз-тиз тәртипсез хәрәкәтләр ясау, бәргәләнү, чәбәләнү 3. күч. сөйл. Нин. б. бәйлелектән, уңайсыз хәлдән котылырга омтылу

Татар теленең аңлатмалы сүзлеге. 2013.

Смотреть что такое "тыпырчыну" в других словарях:

  • бәргәләнү — 1. (Бәрү (1) ) 2. Гәүдәне, әгъзаларны бәрә бәрә нык тыпырчыну, ярсу, өзгәләнү …   Татар теленең аңлатмалы сүзлеге

  • йолкыну — 1. (Йолку (1,2) ) 2. Тартышу, тыпырчыну, ычкынырга тырышу. күч. Тынычсызлану, ярсу йолкынма, син, күңел 3. күч. Зур чыгымнарга дучар булу; бөлү, мохтаҗлыкка төшү …   Татар теленең аңлатмалы сүзлеге

  • тыпранлау — диал. Берәр җиргә китәргә омтылып, бер урында тыпырчыну, тыпыр тыпыр килү …   Татар теленең аңлатмалы сүзлеге

  • тырпылдау — 1. Бер урында тик басып тора алмау, китәрә, нин. б. эш эшләргә ашкынып, ярсып тору 2. Көчле тәэсир, кичерештән соң бик нык тибү (йөрәк тур.) 3. Тыпырчыну …   Татар теленең аңлатмалы сүзлеге